Mijn zwaaivriend

Ik zat met mijn collega's koffie te drinken toen ik hem weer zag. Mijn zwaaivriend, aan de wandel met zijn hond. Sinds ik hier werk, heb ik een zwaairelatie met hem. Drie á vier keer per dag zag ik hem langskomen met zijn hond. Dit voorbijgaan ging gepaard met een vrolijke lach en uitgebreid gezwaai. Zag ik hem niet aankomen, dan bleef hij net zo lang wachten tot ik hem in mijn vizier had.

Zo ook deze ochtend. In een jolige bui nodigden we hem uit voor een kop koffie. Daar kwam hij binnen, mijn zwaaivriend met zijn hond. Hij stelde zich voor. Eindelijk kreeg hij een naam.

Een paar dagen later nodig hij me uit voor een kop koffie bij hem thuis. Dat heb ik afgeslagen. Ik heb hem nooit meer gezien.

Gerda