Ik ga terug naar Osdorp

Ik deed mijn man een plezier. Daarom woon ik hier. Ik woonde bij mijn ouders in Osdorp en we keken waar we het snelst een huis konden krijgen. Dat was hier in de Wieringerwaardstraat. Mijn man is opgegroeid in Noord, dus die vond het goed hier. 

Ik woon hier nu vier jaar maar mij bevalt het niet. Ik ken bijna niemand hier. Iedereen die ik ken die woont in West en daar werk ik ook. 

Iedere dag vertrek ik om zeven uur naar west. Dan breng ik mijn zoontje bij mijn ouders en dan ga ik werken. Ik werk als secretaresse. Dat vind ik fijn. Ik zou niet thuis kunnen zitten de hele dag. 

Om zes uur haal ik mijn zoontje dan weer op en gaan we naar huis. Ik ben hier alleen in de avond. Dus dan leer je ook weinig mensen kennen. 

Ik heb ook nauwelijks contact met de buren. De contacten hier op de trap zijn moeizaam. 

Nu we gehoord hebben dat het huis gesloopt gaat worden hebben we de knoop doorgehakt. We gaan terug naar west, naar Osdorp. Dat scheelt me veel reistijd.

Mijn zoontje gaat volgend jaar naar school. Ik hoop dat we dan al een huis in Osdorp gevonden hebben, want ik wil dat hij op één school kan blijven.

Mijn beste herinneringen aan de buurt? Misschien aan de Duinpan, daar kom ik regelmatig met mijn zoontje. De man die daar werkt is heel aardig voor de kinderen.

Amal