Dan riep ik: Niet vechten
Mevrouw Kenton heeft nog steeds een band met de kinderen van de Naardermeerstraat
Ik woon zo'n veertig jaar in de buurt. Tot voor kort woonde ik in de Naardermeerstraat. Dat was fijn wonen. We hadden een speeltuin voor en een speeltuin achter. Daar gingen we dan met de buren allemaal zitten. Dan nam ik altijd wel wat eten, een bal of wat anders mee naar beneden. Patrick heeft daar leren voetballen. Later hebben ze het voor de grap een keer Patrick Kluivertveldje genoemd.
Toen ik nog in de Naardermeerstraat woonde lette ik altijd op die kinderen die in de buurt van mijn huis speelden. Dan stond ik op het balkon en riep: “hé niet vechten”
Nu ik daar niet meer woon, kom ik er nog regelmatig even langs. Dan roepen de kinderen die daar spelen: " Mevrouw Kenton we missen u." Ik gaf ze vaak iets lekkers of bellenblaas of ballonnen. Daar kwamen ze soms zelfs voor aanbellen.
In mijn nieuwe huis komen ze nog steeds wel eens langs. Een keer klommen ze over het balkon van de benedenburen om binnen te komen. Toen ben ik heel boos geworden. Ik heb gezegd: "Jullie kunnen aanbellen. Als ik er niet ben of niet wil dat jullie binnenkomen vertel ik dat wel."
Als ik er naar toe ga neem ik nog steeds wat lekkers voor ze mee.
mevrouw Kenton
-
Dan riep ik: Niet vechten
-
Mevrouw Kenton heeft nog steeds een band met de kinderen van de Naardermeerstraat
-
Ik woon zo'n veertig jaar in de buurt. Tot voor kort woonde ik in de Naardermeerstraat. Dat was fijn wonen. We hadden een speeltuin voor en een speeltuin achter. Daar gingen we dan met de buren allemaal zitten. Dan nam ik altijd wel wat eten, een bal of wat anders mee naar beneden. Patrick heeft daar leren voetballen. Later hebben ze het voor de grap een keer Patrick Kluivertveldje genoemd.
Toen ik nog in de Naardermeerstraat woonde lette ik altijd op die kinderen die in de buurt van mijn huis speelden. Dan stond ik op het balkon en riep: “hé niet vechten”
Nu ik daar niet meer woon, kom ik er nog regelmatig even langs. Dan roepen de kinderen die daar spelen: " Mevrouw Kenton we missen u." Ik gaf ze vaak iets lekkers of bellenblaas of ballonnen. Daar kwamen ze soms zelfs voor aanbellen.
In mijn nieuwe huis komen ze nog steeds wel eens langs. Een keer klommen ze over het balkon van de benedenburen om binnen te komen. Toen ben ik heel boos geworden. Ik heb gezegd: "Jullie kunnen aanbellen. Als ik er niet ben of niet wil dat jullie binnenkomen vertel ik dat wel."
Als ik er naar toe ga neem ik nog steeds wat lekkers voor ze mee.
mevrouw Kenton
- 52.3912372505 4.95586395264
-
- opletten
- kinderen
- Naardermeerstraat
- snoepje
- voetbal
