Ik ga voor niemand opzij

Ik woon 43 jaar in Noord. Ik woonde in Slotermeer. Ik zocht een groter huis en kreeg dit aangeboden. Dat was goed wennen. De mentaliteit is hier anders, wat stijver. De mensen konden niet veel van elkaar hebben. Nu ben ik wel gewend, maar nu zijn er weer vreemde mensen. Er zijn veel jongeren op straat. Laatst is nog de intercom eruit gesloopt. Daar wen je nooit aan.
De wijk was nog kaal toen we er kwamen wonen. De winkels waren nog in Noodgebouwen. Er was een melkboer en een apotheek. Maar voor de meeste boodschappen ging ik naar oudnoord. Op de markt op het Mosplein haalde ik schoenen voor de kinderen. Waar nu de Volendammerweg ligt, lag nog gras. De koeien graasden in de velden die vanaf de IJdoornlaan liepen. Soms liepen er hier nog koeien over de weg.
De kinderen gingen naar school in noodgebouwen. Ze konden wel mooi in het zand spelen.

Het Waterlandplein was wel een aardig winkelcentrum. Het huidig winkelcentrum hebben ze verkeerd om gebouwd. Het is niet zo gezellig zo. Bij de super de boer werkten altijd aardige mensen. Dat is nu veranderd.
Ja ik blijf  hier wel wonen. Ik heb een heerlijk huis. Ik heb Marokkaanse buren waar ik goed mee op kan schieten. Ze zeggen altijd als er iets is, bel maar.
Veel vrienden van me zijn verhuisd toen de buurt achteruit ging. Ze vroegen altijd waarom gaat u niet verhuizen? Maar ik ga voor niemand opzij

Mevrouw Haleber