Persoonlijke hulpmiddelen
U bent hier: Home Verhalen BUREN Meneer Koopman
Document acties

Meneer Koopman

Elly Bonacic zag hem iedere dag zijn rondjes lopen

Meneer Koopman

Het was een lange magere man van tegen de tachtig met zo'n lange looien jas aan en een brilletje. Iedere dag liep hij om de blokken van het Waterlandplein, kaarsrecht met kleine pasjes want het ging niet meer zo snel. En altijd met een peuk in zijn mond.
Iedere keer als hij me zag, zwaaide hij. 
"Weet u," vertelde hij een keer. "Thuis durf ik dat niet meer, roken. Daarom rook ik alleen buiten."
Dus liep hij zijn rondjes, de hele dag. En iedere keer als hij me tegenkwam zei hij hetzelfde: "Hoe gaat het met u?" en "Is het morgen woensdag?"

Vorig jaar is hij overleden.

Red Marker Meneer Koopman
Elly Bonacic zag hem iedere dag zijn rondjes lopen

Het was een lange magere man van tegen de tachtig met zo'n lange looien jas aan en een brilletje. Iedere dag liep hij om de blokken van het Waterlandplein, kaarsrecht met kleine pasjes want het ging niet meer zo snel. En altijd met een peuk in zijn mond.
Iedere keer als hij me zag, zwaaide hij. 
"Weet u," vertelde hij een keer. "Thuis durf ik dat niet meer, roken. Daarom rook ik alleen buiten."
Dus liep hij zijn rondjes, de hele dag. En iedere keer als hij me tegenkwam zei hij hetzelfde: "Hoe gaat het met u?" en "Is het morgen woensdag?"

Vorig jaar is hij overleden.

52.3923241134 4.95401859283
  • waterlandplein
  • wandelen
  • sigaret
Geef een ster!
Gemiddeld:
3.1 (451 Stemmen)
Beoordeelde verhalen
Gerelateerd
Alles wat je nodig had

Vroeger nam meneer Vreeburg graag bezoek van buiten mee naar het Waterlandplein

Jij bent toch dat meisje van Huub de Jong?

Hij zei: jij hoort hier niet

Ik mocht ze thuis passen

Meneer Slot denkt nog wel eens terug aan de kledingwinkel van Joop de Winter op het oude ...

Boek 'Ons Waterlandplein' is op 13 juni gepresenteerd

De afgelopen maanden zijn we bij dewijkvertelt druk bezig geweest met het verzamelen van verhalen ...

Het Waterlandplein

Hoe hij keek, die geit op het veldje bij het Waterlandplein. Summeye weet het nog precies

Het mooie drukke Waterlandplein

Alleen rook het er soms naar kaas

Wees maar niet bang je gaat niet vallen!

De grote handen van meneer Spee

Zonnen in de zomer

Haar vaste plek was ineens wat minder prettig.

Dan gingen onze moeders zitten

Shary over wat ze allemaal deden op het Waterlandplein

Waterlandplein

Haar flat werd helemaal gerenoveerd

meer ...
 
Bekijk ook de fotoalbums!