Haar zwartwitte fiets

Felicia schrijft over het interview met haar buurvrouw Hanan:

We hebben mijn buurvrouw geinterviewd omdat ze heel aardig is. Toen ik haar voor het eerst zag, zat ze op een zwart-witte fiets. Ik zag meteen dat ze nog jong is. Ze heeft een bruinzwarte paardestaart. Ze woont hier pas een half jaar. Ik sprak haar tijdens dit interview voor het eerst. Ik weet nu dat ze Hanan heet. Ze vertelde over een andere buurvrouw:

Ik zie mijn buurvrouw vaak in het portiek. We gaan naar binnen en praten over onze kinderen en school. 

Ik herken haar aan haar hoofddoek en haar grijze auto.

 Ik dacht meteen: ze lijkt me aardig. 

Ze weet wanneer ik thuis of weg ben door mijn zwart-witte fiets die ik in het portiek parkeer. 

Ze komt af en toe langs om dingen te vragen. Ik woon hier nog maar een half jaar maar we zijn goede buurvrouwen van elkaar.  

Shareen en Felicia interviewen Hanan

Dit verhaal is onderdeel van het project: Sporen van het Breehorngebied waarin bewoners van het binnenkort gesloopte Breehorngebied vertellen over mensen waar ze goede herinneringen aan hebben. Van deze verhalen zijn bordjes gemaakt. Het bordje van Shareena en Felicia hangt bij