Het paard van Sinterklaas

Als kind speelden wij vaak bij boer 'ome Teun Hoeve' die een wit paard had. Een paard dat daarom elk jaar weer werd gebruikt voor de Sinterklaasintocht die begon bij 'Het Sluisje' op de Nieuwendammer dijk.
Het Waterlands fanfare korps voorop.
Het Purmerplein was in die jaren het winkelcentrum waar niet alleen twee kolenboeren gevestigd waren maar ook twee groenteboeren die naast hun winkelnering hun waren in de wijk uitventte.
En dat ging dus in die jaren nog met paard en wagen.
Zo'n beest heeft ook niet het eeuwige leven en zo gebeurde het dat het paard van groenteboer Daalmeijer stierf.
Ach, de Witte, zoals wij het paard van boer Hoeve noemde kon wel zolang door Daalmeijer geleend worden en zo kwam de Witte voor de groentekar te staan.
Net ingebonden kwam daar toevallig ook het Waterlands Fanfarekorps ter oefening luid toeterend en trommelend vanaf de Purmerweg het Purmerplein op.
Je zag aan de Witte de blik van herkenning, de oortjes omhoog, zijn leden gestrekt.
"Daar hoor ik bij!".
Nou, Daalmeijer kon doen wat hij wou maar de Witte ging met kar en al achter dat Fanfarekorps door het dorp mee.
Pas op het einde waar het oefengebouwtje van dat Waterlands Fanfarekorps was en uitgeblazen en getrommeld kreeg Daalmeijer de Witte weer eindelijk onder controle waarna alsnog het uitventen van aardappelen, groenten en fruit gedaan kon worden.
Leuk hoor, zo'n knol met groentekar en al mooi stappend te zien achter het fanfarekorps aan.