Nieuwendam, een geschiedenis

Tja in 1962 was ik 9 maanden toen ik arriveerde in Tuindorp Nieuwendam.
Ik woonde bij het Rietland (toen opgespoten grachtenbagger) en de waterglasfabriek Gembo, vlak naast Zijkanaal K, wat een voormalige zeearm was die gekanaliseerd was t.b.v. de haven (bij café 't Sluisje op de Nieuwendammerdijk) van wat toen nog het dorpje Nieuwendam was. Met eigen stadhuis en burgermeester.
Ik was een jaar of 7 en toen verschenen er bij het kanaal zandbergen en grindbergen. Vrachtauto's van de firma Terro reden af en aan langs ons huis, om bouwmateriaal aan te voeren voor de flats van nieuw Nieuwendam.

Ik zag langzaam het weiland wijken voor moderne flats. Er kwam een nieuw winkelcentrum, het Waterlandplein. Tot dan toe had het knusse Purmerplein dienst gedaan als winkelhart van Nieuwendam. Nog steeds een voortreffelijke locatie voor wie kwaliteit en vakmansschap zoekt. (En gelukkig willen steeds meer mensen weer kwaliteit).
Nieuw Nieuwendam is na zijn bouw langzaam veranderd van een blanke wijk naar een gemengde wijk. Dat had ook gevolgen voor de de winkels, die zich moesten aanpassen naar de veranderde vraag en gewoonten. Jammer genoeg had dat ook gevolgen voor de woonbeleving van de vroegere bewoners. Men heeft ervaren dat het snel achteruit ging met de buurt. vuilniszakken die rondslingeren, zwerfvuil, hangjongeren en criminaliteit. Nu ziet de gemeente zich genoodzaakt om, wat eens een mooi hypermodern winkelcentrum was, te renoveren. Jammer, voor wat eens een mooi stukje vooruitgang was en nu binnenkort geschiedenis.
En het Purmerplein? Het gaat onverstoorbaar door.