Met luilak gingen we herrie maken

Ik ben in 1969 in Nieuwendam komen wonen, met mijn
ouders en drie broers. In die tijd was het een gezellige wijk, met veel buurthuizen en activiteiten voor jongeren, zoals discoavonden, eenkookclub, een meidenclub. Met luilak gingen we in het buurthuis dansen,of ’s nachts op straat herrie maken – wat bij luilak hoort. In die tijd
kenden buren elkaar goed, er was sociale samenhang.

Mijn naam is Astrid de Kater, ik heb twee volwassen kinderen en twee jongere kinderen. Ik vind dat de criminaliteit in Nieuwendam erg is toegenomen.
Dit komt mede door het feit dat de ouders, en vooral de moeders, meer zijn gaan werken, omdat het levensonderhoud duurder en duurder werd. 
Met als gevolg dat er minder toezicht op de kinderen kwam. En die kinderen gingen uit verveling op straat en in winkelcentra rondhangen.En daar werden de plannen om aan geld te komen gemaakt.

Er wordt veel ingebroken in boxen en woningen. Het gebruik van harddrugsis toegenomen. Dat verontrust de buurt. Veel mensen durven ’s avonds nauwelijks de straat op te gaan. Nu moet ik zeggen dat ik er persoonlijk weinig hinder van heb.

Wat ik leuk vind van deze tijd, is dat er zo veel verschillende culturen zijn gekomen. Je maakt kenis met andere manieren van leven en andere eetgewoontes. Ik heb geleerd om alle mensen te waarderen en te respecteren, wat voor kleur of afkomst ze ook hebben. Het spreekwoord
luidt: wie goed doet, goed ontmoet. En dat werkt altijd, bij iedereen.

Astrid de Kater