Ik mis de gezelligheid

Als ik kon, ging ik nu weg. Maar waar moet je heen.
Het is overal hetzelfde.
Ik ben geboren bij het Mosplein in '44.
Toen ons huis gesloopt werd, in de jaren '70 ben ik hier komen wonen.
Mijn zoon is hier geboren.
In het begin miste ik vooral de markt.
Ik kende iedereen daar op het Mosplein.
Hier zou je ook zo'n markt moeten hebben.
Hoewel de markten in Amsterdam ook niet meer zijn wat ze geweest zijn.
Vroeger kende je iedereen en dan stond je overal te praten.
Die bekende mensen zijn allemaal verdreven.

Op het oude Waterlandplein vond ik het in het begin wel gezellig.
Je had er toen nog veel kleine winkeltjes.
Je had een schoenenwinkel, een naaiwinkel, een sieradenwinkel.
Maar toen kwamen de supermarkten en moesten veel van die kleine winkels hun deuren sluiten.

Vroeger kocht ik graag kaas en vleeswaren bij Boer Geert.
Dan stond je even te praten en dan zeiden ze: "kom even zitten, dan krijg je een bakkie leut."
Dat gebeurt nu niet meer en dat mis ik echt.

Mevrouw Visscher