Jij bent toch dat meisje van Huub de Jong?

Ik was zo'n meisje dat niet wilde leren. Daarom zocht mijn vader een baantje als kassiere voor me bij de Spar. Ik was daar doodongelukkig.

Huub de Jong die een kledingzaak had op het Waterlandplein, was pas zijn vrouw verloren, zodoende kwam hij zelf iedere week zijn boodschappen doen. Hij zag me daar zitten.

Op een keer zei hij tegen mij: "Jij hoor hier niet"
En hij bood me een baan aan.

Dat was in 1986. Ik heb tot de sluiting van zijn zaak bij hem gewerkt, met veel plezier. Het was een fijne baas. 
Huub de Jong was echt een meneer. Ik ben altijd meneer de Jong blijven zeggen, nooit Huub.
Ze dachten vaak dat ik zijn dochter was. Toen ik zwanger was zei iedereen tegen hem:"Wat leuk dat u nu opa wordt." Dat speelde hij dan leuk mee.
De zaak is al sinds 1997 dicht, maar nog steeds vragen dames op straat aan me: "Jij bent toch dat meisje van Huub de Jong?"

Irene

Meer verhalen en foto's over het oude Waterlandplein zijn te lezen in het boek Ons Waterlandplein. Dit boek is te koop in buurtcentrum het Zwanenmeer